Now, bring me that horizon...

“My body is my journal,and my tattoos are my story”

- Johnny Deep

,,er það brúða eða bíll?"

Komin heim, einfaldlega best. Flaug heim í gær og hef haft það notalegt. Var búin að vera heima í kannski klukkutíma þegar ákveðið var að fara í framkvæmdir. Færa stofuna og borðstofuna - einfaldlega víxla þeim. Aðgerðirnar hjá móður minni eru vanalega einstakar(flestum minnisstætt t.d. um árið þegar hún ákvað ein, að saga niður nokkur tré í garðinum.. og það ekkert smá tré. Hún var í sólbaði og þau skyggðu á hana), og fyndið að fylgjast með gömlu mínum vinna saman. Ég allavega hló mikið.. og þau sem betur fer, oftast með mér ;)
Breytingarnar eru að verða ósköp notalegar. Svo í vikunni get ég jólaskreytt þangað til að húsið stendur ekki undir sér lengur.

Annars hefur dagurinn í dag verið góður. Ég skellti mér auðvitað út í göngutúr í nýju, ónotuðu leðurskónnum mínum og uppskar hælsæri, á báða fætur. Stig fyrir mér. Haltraði því upp hæðina til afa þar sem við hlustuðum á Sissel Kyrkjebo taka ,,O helga natt". Uppskrift af vellíðan.

Þar sem hælsærin voru einstaklega óþægileg hélt ég auðvitað ekki heim heldur reimaði leðurskónna aftur, fast að mér og haltraði í Grímshús. Á leiðinni mætti ég bílum og dráttarvélum og kreisti í  gegnum "sársaukan" ,,ég er komin heim" jólabrosið mitt, skreytt með vinki. Svo notalegast að vera í sveitinni.
Á hlaðinu í Grímshúsum tók á móti mér krakkaskari dúðaður í útigalla syngjandi snjókoll falla og innandyra nýbökuð skúffukaka. Notalegt, já ætli það ekki!

A.t.h. orðið notalegt er tileinkað Sólrúnu í þessari færslu.

Hér er að lokum jólalag í fluttningi litla bróður míns, Mjúku kinnar. Ég tók þetta upp af honum fyrir nokkrum árum síðan. Í dag er það orðið partur af Aðventunni að horfa á það.

Hafið það notalegt. Því það er á dagskrá hjá mér, næstu vikurnar.

My little brother singing an Christmas song in Icelandic. Classic.  

MINE

Huggulegheit og huggulegust

©Halldóra Kristín Bjarnadóttir

Byrjaði daginn á notalegheitum á litlu kaffihúsi á Laugaveginum með Þóreyju, systur mömmu. Síðan voru gersemar búðanna skoðaðar og síðustu jólagjafirnar keyptar. Svo margt fallegt að sjá og auðvelt að gleyma sér. Í hádeginu settumst við niður á Happ. Huggulegheit og huggulegust. 


Í augnablikinu var ég að kveikja á uppáhalds jólakertinu mínu og stefnan að skrifa nokkur jólakort, skella þeim í póst fyrir vinnu í kvöld. Jólaleynivinaleikur í gangi í vinnunni, möguleiki á að þar bíði mín eitthvað snoturt. Speeeeennnneeeeendeeee. Annars krossa ég bara fingur fyrir því að finna far norður á mánudaginn næsta, helst. Get ekki beðið eftir því að komast heim í sæluna.
Hafið það notalegt í dag.


p.s. Arnar hringurinn í Rokk og rósum var búinn, sennilega, eins og mig grunaði var mér aldrei ætlað að fá þennan örn. Gleymum'essu.
p.s.s. Ef ykkur langar í þennan feld þá kostar hann um 210.000 krónur, fínn í jólapakkann;) ;* 

Minning á mynd

Ljósmyndir eru mér ómetanlegar. Þær geta fangað dýrmætar stundir, varðveitt minningar. Efsta myndin er í miklu uppáhaldi hjá mér. Hún er tekin um hánótt. 

Litla krílið ég gat ekki sofið, vildi ekki sofa og því voru allir vakandi. Eftir að ég hafði grenjað úr mér augun var spilað fram eftir morgni ;) Ég er svo yndislega sátt með mig á myndinni enda umvafin stórum hluta af uppáhalds fólkinu mínu. 

Seinni myndin er einfaldlega svo einlæg, hún hefur alltaf verið í uppáhaldi. Þannig er það bara og verður alltaf! ;) Sama gildir um þá seinni, uppáhalds. Varðveitir minningu um hlutföll og stundir sem seint verða toppaðar. 

Síðasta myndin. Fjölskylda mín á fermingardaginn minn. Uppáhalds. Ég sennilega nálægt toppnum á fullkomnu-áráttu-tímabilinu mínu.. Á þeim tíma fannst mér þessi mynd langt frá því að teljast fullkomin. Í dag er hún mér dýrmæt. Get enn lesið hugsanir mínar í gegnum svipinn á mér á henni. 

Gæti deilt gömlum myndum með ykkur endalaust, og á eflaust eftir að halda áfram að færa þær í léttari búning og skella inn öðru hverju. Fá mig til að líða vel.

Part of the reason why I love photos so much - they capture good moments and make nice memories last longer. When you go through old photos they often make you feel better. One moment you may feel like you are 2years old again, playing card with you family, being able to control everything but after just few seconds when you see a new photo you feel like you are teenager again, fooling around with your best friend. Priceless.