Thursday, December 15, 2011

Minningar


Minningar, dýrmætar minningar. Smellti þessari mynd af ömmu Diddu og afa Helga þegar ég var barn. Alltaf þegar við fórum fylgdu þau manni til dyra eftir að hafa kysst mann, helst þrisvar, bless. Svo stóðu þau, full af ást og veifuðu þangað til við vorum komin í Hvalfjörðinn, býst ég við;)
Við vorum einmitt á norðuleið þegar ég tók þessa mynd, í leyni, gegnum bílgglugan. Hún er skökk og óskýr en er mér samt svo dýrmæt. Talsvert oft hefur myndin fengið mig til að tárast, hvað einna mest núna. Mynd af notalegheitum í bland við söknuð.



Tuesday, December 13, 2011

Now, bring me that horizon...

“My body is my journal,and my tattoos are my story”
- Johnny Deep

Monday, December 12, 2011

,,er það brúða eða bíll?"


Komin heim, einfaldlega best. Flaug heim í gær og hef haft það notalegt. Var búin að vera heima í kannski klukkutíma þegar ákveðið var að fara í framkvæmdir. Færa stofuna og borðstofuna - einfaldlega víxla þeim. Aðgerðirnar hjá móður minni eru vanalega einstakar(flestum minnisstætt t.d. um árið þegar hún ákvað ein, að saga niður nokkur tré í garðinum.. og það ekkert smá tré. Hún var í sólbaði og þau skyggðu á hana), og fyndið að fylgjast með gömlu mínum vinna saman. Ég allavega hló mikið.. og þau sem betur fer, oftast með mér ;)
Breytingarnar eru að verða ósköp notalegar. Svo í vikunni get ég jólaskreytt þangað til að húsið stendur ekki undir sér lengur.

Annars hefur dagurinn í dag verið góður. Ég skellti mér auðvitað út í göngutúr í nýju, ónotuðu leðurskónnum mínum og uppskar hælsæri, á báða fætur. Stig fyrir mér. Haltraði því upp hæðina til afa þar sem við hlustuðum á Sissel Kyrkjebo taka ,,O helga natt". Uppskrift af vellíðan.

Þar sem hælsærin voru einstaklega óþægileg hélt ég auðvitað ekki heim heldur reimaði leðurskónna aftur, fast að mér og haltraði í Grímshús. Á leiðinni mætti ég bílum og dráttarvélum og kreisti í  gegnum "sársaukan" ,,ég er komin heim" jólabrosið mitt, skreytt með vinki. Svo notalegast að vera í sveitinni.
Á hlaðinu í Grímshúsum tók á móti mér krakkaskari dúðaður í útigalla syngjandi snjókoll falla og innandyra nýbökuð skúffukaka. Notalegt, já ætli það ekki!
A.t.h. orðið notalegt er tileinkað Sólrúnu í þessari færslu.

Hér er að lokum jólalag í fluttningi litla bróður míns, Mjúku kinnar. Ég tók þetta upp af honum fyrir nokkrum árum síðan. Í dag er það orðið partur af Aðventunni að horfa á það.

Hafið það notalegt. Því það er á dagskrá hjá mér, næstu vikurnar.


My little brother singing an Christmas song in Icelandic. Classic.